- کانال اینگوئینال گذرگاهی شکاف مانند در ضخامت بخش پایینی دیواره شکم است که در جهت تحتانی ـ داخلی (بلافاصله در بالا و به موازات نیمهی تحتانی رباط اینگوئینال) امتداد مییابد.
- ابتدا و انتهای این کانال به ترتیب حلقههای اینگوئینال عمقی و سطحی میباشد. طول کانال تقریباً چهار سانتیمتر است. محتویات کانال شامل شاخهی ژنیتال عصب ژنیتوفمورال، طناب اسپرماتیک (Spermatic cord) در مردان و رباط گرد رحمی (Round ligament of the uterus) در زنان است. علاوه بر این، در هر دو جنس زن و مرد، عصب ایلئواینگوئینال از درون بخشی از کانال عبور نموده و به همراه سایر محتویات کانال از حلقهی اینگوئینال سطحی خارج میشود.
- حلقه اینگوئینال عمقی (داخلی) محل شروع کانال اینگوئینال بوده و در میان فاصلهی بین خار خاصرهای قدامی فوقانی و سیمفیز پوبیس قرار دارد.
- حلقه اینگوئینال سطحی، انتهای کانال اینگوئینال است و در بالای توبرکل پوبیس قرار می گیرد.
دیواره ها:
- دیواره قدامی: جدار قدمی کانال اینگوئینال در تمام طول آن به وسیلهی آپونوروز عضلهی مایل خارجی ساخته میشود همچنین این دیواره در سمت خارج توسط آن دسته از الیاف تحتانی عضلهی مایل داخلی که از دوسوم خارجی رباط اینگوئینال مبدأ میگیرند، تقویت میگردد.
- دیواره خلفی: جدار خلفی کانال اینگوئینال در سرتاسر مسیرش توسط فاشیای عرضی شکل میگیرد. این دیواره در یک سوم داخلی به وسیلهی تاندون مختلط Conjoint tendon (داس اینگوئینال [Inguinal falx]) تقویت میشود.
- سقف: سقف (جدار فوقانی) کانال اینگوئینال به وسیلهی الیاف قوسی شکل عضلات عرضی شکم و مایل داخلی ساخته میشود.
- کف: کف (جدار تحتانی) کانال اینگوئینال از یک دوم داخلی رباط اینگوئینال به وجود میآید.
